عطسه کردن در ایام پیری پر کشیدن دندان مصنوعی را به دنبال دارد.

                                                                           "پرویز شاپور"

ما آبستن امید فراوان بوده ایم

        دریغا که به روزگار ما

             کودکان

                مرده به دنیا می آیند.

                                                ا.بامداد

گفتی

دوستت دارم و

من

به خیابان رفتم

فضای اتاق

برای پرواز کافی نبود.......

                                                  گروس عبدالملکیان

نمی داندکه به قربانگاه می رود

گوسفندی

که از پی کودکان می دود

که عقب نماند.

                                                             "محمد شمس لنگرودی"

باید می دویدم.با اینکه نمی دانستم آیا اصلن می توانم این راه را بروم یا نه؟یا اینکه مثلن پیچ و خم راه یا چاله چوله هایش چه طوری است؟آخر سر باید یک نفس می دویدم.یک نفس.یعنی حتا شاید آخر خط هم نمی توانستم روی پاهایم بایستم.یک جور هایی باید پرواز می کردم.حالا شاید می رسیدم به یک دشت بزرگ پر از نور با گل هایی زیاد و چمنی سبز.یا یک دره ی عمیق که چاره ای نمی ماند مگر اینکه بخواهم با سر پرت شوم ته آن.یا مثلن بن بست یک دیوار شطرنجی که با صورت نمی دانم ممکن بود روی کدام خانه اش له شوم.نه اصلن فکر کردن فرقی به حالم نداشت.باید می دویدم.تمام راه را. آن هم یک نفس. 

چشم بر هم می نهم  هستی دو سو دارد

نیمی از آن در من است و نیم از آن بر من

نیمه ی در من

                      بهارانی پر از باغ است و

                                                        آفاقی پر از باران.

نیمه ی بر من

                   زبان چاک چاک خاک و

                                                  چشمان کویر کور تبداران.

چشم بر هم می نهم

                            هستی چراغانی ست                                                         

روشن اندر روشن وآفاق در اشراق

           می گشایم چشم

                              می بینم چه زهر آگین و ظلمانی ست.

آن که این دشواره پاسخ گوید آیا کیست؟در کدامین سوی باید زیست؟

                                                                 در ظلام ظالم بر من

                                                                یا در آن آفاق پر اشراق

                                                               روشن در من؟

                                                                                                               "دکترشفیعی کدکنی"

برای اینکه در ذهنم تماشایت کنم

  چشمم را به روی تصویرت می بندم

                                          "پرویز شاپور"

گر به همه عمر خویش با تو برآرم دمی      حاصل عمر آن دم است باقی ایام رفت

                                                                                                       "سعدی"

فراموش کن

مسلسل را

مرگ را

و به ماجرای زنبوری بیندیش

که در میانه ی میدان مین

به جستجوی شاخه گلی است.

                                            "گروس عبدالملکیان"

طرحی برای صلح

کودک

با گربه هایش در حیاط خانه بازی می کند

مادر کنار چرخ خیاطی

                     آرام رفته در نخ سوزن

عطر بخار چای تازه

                     در خانه می پیچد

صدای در

                     "شاید پدر!" 

                                      " قیصر امین پور"